Al naar gelang het kind leert, zal de therapie verschillende stadia doorlopen. Hoewel deze stadia niet in absolute zin van elkaar gescheiden zijn, kan de therapie in drie fasen worden beschreven:

De eerste fase heeft betrekking op kennismaking met het kind. Het is belangrijk om een warme, speelse en belonende sociale relatie op te bouwen. Om dit doel te bereiken wordt tijdens de eerste maand van de therapie de nadruk gelegd op identificatie en verduidelijking van de beloningen, met veel spel en het geven van beloningen onafhankelijk van prestaties. Door middel van het creëren van een positieve atmosfeer zal het kind meer ontvankelijk zijn voor het leerproces en daardoor sneller voortgang boeken in de therapie, met minder machtsstrijd en/of ondermijnend gedrag. Het is essentieel om te weten wat het kind leuk en niet leuk vindt, en eveneens om zijn/haar sterke en zwakke kanten te leren kennen. 'Leren leren' is eveneens een belangrijk onderdeel van dit eerste stadium. Het kind moet gaan begrijpen dat samenwerken en voldoen aan het gevraagde directe en veelvuldige beloningen oplevert. Dit zal tevens leiden tot het ontwikkelen van vaardigheden als stil zitten en aandachtig zijn, op de taak gericht blijven in een onderwijssituatie, bereid zijn instructies op te volgen, te leren hoe feedback te verwerken, en oorzaak en gevolg begrijpen. 
       
Het middelste stadium van de therapie heeft betrekking op het leren van specifieke communicatie, spel, zelfredzaamheid en sociale vaardigheden. Complexe concepten worden in kleine deelstapjes onderverdeeld en systematisch aangeleerd. Terwijl het kind door het programma gaat, zullen individuele aanpassingen aan het leerplan worden gemaakt om zodoende tegemoet te komen aan hetgeen het kind nodig heeft. De therapie zal zo natuurlijk mogelijk worden gegeven, met als doel de mogelijkheid van het kind om te leren en in natuurlijke omstandigheden te functioneren te vergroten. De kinderen zullen daarom ook worden geconfronteerd met speelafspraakjes en andere sociale en gemeenschapschappelijke situaties. Meestal worden de kinderen in dit stadium geïntroduceerd in een schoolse setting.

Gevorderde stadia gaan verder in op het steeds natuurlijker maken van de therapie en deze te generaliseren in de alledaagse omgeving. Werken aan meer subtiele sociale en spel vaardigheden is vaak een component van dit stadium. Voltooiing van de integratie in natuurlijke leeromgevingen (zoals school) geschiedt meestal ook op dit moment. Realistische aanbevelingen wat betreft toekomstige plaatsingen en behandelingsbenodigdheden worden eveneens gedaan.

 

De effectiviteit van de therapie moet voortdurend worden geëvalueerd. De staf moet dagelijks scores bijhouden. De informatie moet zowel de lesprogramma's betreffen als observatie van gedrag. Tijdens regelmatige bijeenkomsten kan de effectiviteit van interventie worden bekeken en het programma verder worden verfijnd. Driemaandelijks zal de totale effectiviteit van het programma worden besproken en zullen beslissingen worden genomen aangaande de voortgang van de therapie.

 

De interventie heeft bewezen succesvol te zijn in het vooruit helpen van het functioneren van het kind op de gebieden van taal, spel, het sociale en zelfredzaamheid. Het spreekt voor zich dat er verschillen zijn in de uitkomsten van de therapie. Het resultaat van de therapie is afhankelijk van factoren als leeftijd, wanneer met de behandeling wordt begonnen, en de cognitieve capaciteiten van het kind. De behandeling is erop gericht de volledige potentie van het kind naar buiten te brengen.

Hoewel 'genezing' als vanzelfsprekend de gewenste uitkomst is, hebben onderzoekscijfers aangetoond dat minder dan de helft van de kinderen die met de therapie beginnen voor het derde levensjaar een dergelijk resultaat behalen. Echter, bijna alle bestudeerde kinderen hebben een substantiële vooruitgang geboekt (op gebieden van ontwikkeling van communicatie, sociale en spel vaardigheden). Het is moeilijk om vooraf te bepalen welke kinderen het beste reageren op de behandeling. De aanwezigheid van communicatieve vaardigheden is een belangrijke positieve indicator. Wat wel typisch is, is dat na drie tot zes maanden wel meer te zeggen is over hoe snel het kind zich in de therapie zal ontwikkelen.

 

Twee tot vier keer per maand moet het team bijeen komen voor een stafvergadering. Bij deze vergadering moeten de trainers, de supervisor, de ouders en het kind aanwezig zijn.